قاعده فشن نو بودن است

فشن امری مطلق نیست،فشن پدیده ای نیست که در هر کجاوهر زمانی وجود داشته باشد.به طور کلی ،ریشه فشن نه در ذات بشر است ونه در ساز وکارهای جمعی ار آن هنگام که فشن برای اولین باردر یکی از جوامع انسانی سربرآورد،به طورفزاینده به جوامع وحوزه های اجتماعی دیگر سرایت کرده است وآنها را به تبعیت از منطق خود وادار کرده است.

رشد فشن یکی از مهمترین رویدادهای تاریخ جهان بوده است.زیرا جهت حرکت مدرنیته را نشان می دهددر فشن می توان یکی از خصلت های اساسی مدرنیته،الغای سنت ها، را مشاهده کرد.نیچه فشن را یکی از ویژگیهای دوران جدید به حساب می آورد،زیرا آن را دال بر رهایی از چیزهایی از جمله صاحبان قدرت می داند.اما عنصری نیز در فشن وجود داردکه مدرنیته از پذیرفتن آن اکراه دارد.فشن غیرعقلانی است .در آن تغییرتنها برای تغییرانجام می شود،در حالی که تصویری که مدرنیته از خودش دارد این است که تغییرات منجر به افزایش خود مختاری منطقی می شود.

منبع  : ژیوار اسکارف

برای مشاهده متن کامل کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *