اگرچه ایده زامبیها متعلق به بردههای هاییتی و چند صد سال پیش است، جرج ای.رومرو بابت خلق نسخه به روز زامبیها در دهه شصت میلادی دوباره آن را زنده کرد. در واقع زامبیهایی که امروزه …
اگرچه ایده زامبیها متعلق به بردههای هاییتی و چند صد سال پیش است، جرج ای.رومرو بابت خلق نسخه به روز زامبیها در دهه شصت میلادی دوباره آن را زنده کرد. در واقع زامبیهایی که امروزه میشناسیم -مردگانی که از قبر برمیخیزند و شروع به تکه پاره کردن گوشت و مغز انسانها میکنند- توسط فیلم شاهکار کم هزینه رومرو در سال 1968، یعنی The Night of Living Dead، بهشان اصالت بخشیده شد. در دهه بعد، به لطف فیلم Dawn of the Dead که یک دنباله معنوی محسوب میشود، توانست جایگاه فیلمهای زامبی محور را به عنوان یک زیرژانر در سینما تثبیت کند و تا امروز هم ادامه داشته باشد اما یک سری اشتباهات از این میراث قدیمی هنوز جای مانده که باید حذف شود؛ در این مقاله بیشتر با این موارد آشنا خواهیم شد.
با اینکه فیلم Dawn of the Dead یک دنباله مستقیم محسوب نمیشود، اما زامبیهایش همانند The Night of Living Dead از گور برمیخزیند و یک داستان ساده در مورد گروهی از افراد که سعی میکنند زنده بمانند و دنبال جایی برای در امان بودن میگردند را دنبال میکند. صحنه برای کارگردانانی که میخواستند فیلم زامبی خودشان را بر اساس این ایده قابل تقلید و اساسی بسازند، آماده بود. اگرچه فیلمهای امروزی زامبی ساختار داستانی و انبوهی از زامبیها که شروع به خوردن گوشت آدمها میکنند را از آثار کلاسیک رومرو تقلید کردهاند، بسیاری از آنان پیام اصلی را که در Night of the Living Dead و Dawn of the Dead وجود داشت را گم کردهاند: تفسیری که از جامعه داشتند.