فیلمنامه ای بی منطق، شعار زده و جنسیت گرا؛ مانعی در مقابل درخشش «خاتون»

خاتون اثری است که شاید از بعد فنی و کیفیت ساخت توجهات را به خود جلب کند، اما در حوزه فیلمنامه به شدت لنگ می زند و از شدت شعار زدگی و جنسیت گرایی در برخی صحنه ها و روند کلی داستان، دچار سقوط می شود.       
خاتون اثری است که شاید از بعد فنی و کیفیت ساخت توجهات را به خود جلب کند، اما در حوزه فیلمنامه به شدت لنگ می زند و از شدت شعار زدگی و جنسیت گرایی در برخی صحنه ها و روند کلی داستان، دچار سقوط می شود.       

گروه فرهنگی – سید محسن عبدالهی: دوشنبه هفته گذشته آخرین قسمت سریال تاریخی «خاتون» از پلتفرم نماوا پخش شد و داستان پر آب و تابی که تینا پاکروان نوشته و کارگردانی کرده بود، به سرانجام خود رسید. خاتون را نه می توان از حیث اجرا و کیفیت ساخت درزمره آثار ضعیف شبکه نمایش خانگی قرار داد و همچون بسیاری از کارهایی که در این فضا تولید می شوند، نادیده گرفت؛ و نه می توان آن را تا حدی بالا برد که در زمره شاخص ترین سریال های تاریخی ساخته شده در کشورمان قرار بگیرد. در یک بررسی منصفانه می توان این اثر را از حیث ساخت، کارگردانی، طراحی صحنه و برخی موارد فنی دیگر در سطحی قابل توجه ارزیابی کرد. اما هنگام نگاه به مبحث بازی ها، فیلمنامه و مضمون دیگر آن شرایط دیده نمی شود و خاتون در رتبه ای متوسط رو به پایین قرار می گیرد.

فیلمنامه ای بی منطق، شعار زده و جنسیت گرا؛ مانعی در مقابل درخشش «خاتون»

به گزارش بولتن نیوز، پاکروان به عنوان یک کارگردان زن دست به کار شجاعانه ای زده و سختی های ساخت یک کار تاریخی را که بسیاری از کارگردانان پرمدعای سینمای ایران جرأت نزدیک شدن به آن را ندارند، به جان خریده است. او در حوزه کارگردانی تا حد زیادی توانسته سربلند باشد و از پس این کار بر بیاید. باید توجه کرد که خاتون سریالی است با لوکیشن های فراوان، بازیگران نامدار و عوامل پشت دوربین با اعتبار که توانایی هدایت این افراد و هدر ندادن ظرفیت های آن ها کار هر کسی نیست.

منبع  : بولتن نیوز

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *