فیلمسازی که دشمن اصلی را پیدا کرده است/فیلمنامه ای که می توانست با تأمل بیشتری نوشته شود

مزیت نسبی ابوالقاسم طالبی را باید در دشمن‌شناسی‌اش دانست. او انگلیس را خوب شناخته و خوب هدف گرفته است و ترکش‌هایش را به خودباخته‌هایی چون سید ضیاء الدین طباطبایی و تقی‌زاده می‌زند. او مملکتی که علمدار ندارد را نقد می‌کند و به دنبال رجلی می‌گردد که رجاله نباشد و جریان نفوذ انگلیسی‌ها تا بیخ گوش میرزا کوچک‌خان را تصویر می‌کند.
چهارشنبه 8 دى 1395 11:01 ساعت

مزیت نسبی ابوالقاسم طالبی را باید در دشمن‌شناسی‌اش دانست. او انگلیس را خوب شناخته و خوب هدف گرفته است و ترکش‌هایش را به خودباخته‌هایی چون سید ضیاء الدین طباطبایی و تقی‌زاده می‌زند. او مملکتی که علمدار ندارد را نقد می‌کند و به دنبال رجلی می‌گردد که رجاله نباشد و جریان نفوذ انگلیسی‌ها تا بیخ گوش میرزا کوچک‌خان را تصویر می‌کند.

مزیت نسبی ابوالقاسم طالبی را باید در دشمن‌شناسی‌اش دانست. او انگلیس را خوب شناخته و خوب هدف گرفته است و ترکش‌هایش را به خودباخته‌هایی چون سید ضیاء الدین طباطبایی و تقی‌زاده می‌زند. او مملکتی که علمدار ندارد را نقد می‌کند و به دنبال رجلی می‌گردد که رجاله نباشد و جریان نفوذ انگلیسی‌ها تا بیخ گوش میرزا کوچک‌خان را تصویر می‌کند.
گروه فرهنگی رجانیوز: فیلم‌های ابوالقاسم طالبی بیشتر از این که خودش جذاب باشد، زاویه دید کارگردانش آدم را می‌گیرد و همین باعث می‌شود که او را به جای کارگردان «حرفه‌ای»، کارگردان «ایدئولوژیک» بنامیم. از «بازگشت پرستوها»ی دهه هفتاد که به دوران سخت اسارت رزمندگان در خاک عراق و بازگشت‌شان به میهن می‌پردازد تا «نغمه» دهه هشتاد که عشق را به زبان و زمان خودش عالی توصیف می‌کند و «قلاده‌های طلا»ی دهه  نود که جریان فتنه را از زاویه یک ایرانی با غیرت روایت می‌کند و به جنگ‌های زرگری حزبی وارد نمی‌شود. 
حالا هم که انتظار می‌رود او وارد فیلمی سیاسی‌تر یا جهانی‌تر شود و برای خودش اسم و رسمی پیدا کند، نگاهش را به صد سال عقب‌تر می‌دوزد تا بتواند صدها سال بعد را ببیند، چیزی که بقیه مدعیان فرهنگی نمی‌بینند. او درست در زمانی که کارگردانان همه چیز را با عینک جنسی نگاه می‌کنند و به چیزی جز خیانت و تجاوز نمی‌اندیشند و به توجیه تن‌فروشی‌ها می‌پردازند، تجاوز ظالمانه انگلیس به ایران را محور ذهنی خود و مخاطبش قرار می‌دهد و وطن‌فروشی‌ها را به نقد می‌کشد. از این روست که در نگاه کلان- و قبل از پرداخت به جزئیات سینمایی- باید به کارگردان «یتیم‌خانه ایران» دست مریزاد گفت و او را برای کارهای بهتر بعدی تشویق کرد.
سلام،بنده فیلم یتیم خانه ایران رو دیدم و به نطرم بسیار عالی بود ممکن نقد هایی به اون وارد باشه اما اینقدر زیاد نبود شما طوری نوشتید که تنها نقطه قابل تقدیر فیلم موضوع ان بوده و حالا به شکل فرمایشی به زور یه تشکری از این کارگردان می کنید وای کاش حداقل چنیین مطالبی که بوی غرض داشت از سایت رجا نبود واقعا احساس مخاطب با فیلم درگیر میش و لحظه لحظش حس غضب به انگلیس در او تقویت میش
خدا قوت اقای طالبی
خدا امثال این کارگردان انقلابی و دشمن شناس را زیاد کنه

منبع  : رجا نیوز

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *