کشور ما سابقه ۱۱هزار سال معدنکاری و حدود ۵ هزار سال گوهرتراشی را پشت سر گذاشته است.
فیروزه گوهر فسفات آبدار آلومینیوم و مس است که بیشترین ژنز (زایش) و ماده تشکیلدهنده آن در معادن مس سولفیدی وجود دارد که تحت دگرسانی مثل کانیهای سولفیدی از قبیل کالکوپریت و… شسته و کانی فیروزه بهصورت دگرسانی یا رسوبی در رگچهها، حفرهها و شکافها تهنشین میشود.
درباره اینکه رقبای بینالمللی ما کدام هستند، باید بگوییم در قدیم شبهجزیره سینا، فیروزه داشته است.همچنین، امریکا، حوزه آسیایمیانه، شمال غربچین (تبت)، برخی کشورهای افریقایی، شیلی و… صاحب این کانی هستند و بهعنوان منابع بزرگ فیروزه دنیا شناخته میشوند.اما از قدیم، فیروزه ایران و نیشابور معروف بوده و در اصل «پیروزه» نام داشته که معرب شده آن فیروزه است و از آنجایی که این سنگ از مسیر ترکیه به اروپا راه پیدا کرد، «تورکوایز» یا سنگ ترکی نامیده شد و سنگ ایران متاسفانه به نام ایران ثبت نشد و نام ترکی یا عربی آن مصطلح شده است.