این خودرو یک فولکسواگن بیتل لیموزین بود که ساخت آن 35 هزار دلار هزینه برد درحالیکه بیتل در آن سالها با قیمت 2 هزار دلار عرضه میشد. این بیتل لیموزین ۱۹۶۹ که رولزواگن نام گرفت، آنقدر غیرمعمول و لوکس بود که فولکسواگن آمریکا را واداشت تا تبلیغ چاپی با عنوان «بیتل 35 هزار دلاری» منتشر کند. گواهی از بخش قطعات کلاسیک فولکسواگن تأیید میکند که این بیتل در اکتبر 1968 تولید و با رنگ مشکی و کابین داخلی چرم مصنوعی قرمز در نیواورلئان تحویل داده شده است. برای تبدیل به لیموزین، خودرو به شرکت تروتمن بارنز در کالیفرنیا فرستاده شد یعنی همان شرکتی که یک پورشه 911 را هم به خودرویی چهاردر تبدیل کرده بود.
این شرکت فاصلهٔ محوری بیتل را حدود یک متر افزایش داد و طول کلی خودرو را به 5 متر رساند. به لطف استفاده از قطعات اصلی فولکسواگن مثل درهای عقب سفارشی و رکابها، این لیموزین ظاهر منسجمی پیدا کرد. در داخل نیز برای خودرو روکش پارچه پشمی خاکستری دکمهدوزی شده در عقب و وینیل مشکی در جلو به همراه با پنجره جداکننده برقی تدارک دیده شد. رینگهای فولادی کارخانه با لاستیکهای پهنتر پوشیده شدند و پیشرانه ۱.۶ لیتری چهار سیلندر تخت با کاربراتورهای ۴۸ میلیمتری وبر برای جبران 180 کیلوگرم وزن اضافی خودرو ارتقا پیدا کرد. طبق اسناد موجود، جان وین، بازیگر معروف با رولزواگن، به مراسم اسکار ۱۹۷۰ برده شد، جایی که او اولین و تنها اسکار خود را برای فیلم شجاعت واقعی دریافت کرد
سال بعد، فون نویمان نمایندگی خود را به همراه رولزواگن به فولکسواگن آمریکا فروخت. فولکسواگن آمریکا تا سال ۱۹۷۷ به استفادههای تبلیغاتی از این خودرو ادامه داد و سپس در ژانویه ۱۹۷۹ بیتل لیموزین را به حراج گذاشت. برنده حراجی چیک ایورسون، فروشنده برجسته خودرو در نیوپورت بیچ و دوست نزدیک جان وین بود. ایورسون رولزواگن را تا سال ۱۹۹۶ نگه داشت و سپس آن را به دوستش لورنزو پیرسون فروخت. این بیتل لیموزین از آن زمان در کلکسیون برجسته پیرسون باقیمانده و با توجه به فاکتورهای سرویس متعدد، بهخوبی نگهداری شده است. حال این بیتل منحصربهفرد قرار است توسط ساتبیز به حراج گذاشته شود و قیمتی بین 150 تا 200 هزار دلار برای آن تخمین زده شده است.