جامعه ۲۴، یکی از ارکان مهم در هر جامعه و کشوری سیستم آموزشی آن است. نبود یک نظام کارآمد و متخصص در این حوزه میتواند آسیبهای جبرانناپذیری به بدنه کشور وارد کند که تا سالها اثرات زیانبارش را ببینیم.
متاسفانه در کشور ما جایگاه و وضعیت آموزش و پرورش و البته اوضاع آموزگاران هر روز از روز پیش آشفتهتر میشود و بودجهاش نیز کمتر. گویی دستی به عمد میخواهد آموزشی که در این سرزمین و در قانون اساسیاش قرار بر رایگان بودنش است به سمت آموزش پولی و مدارس غیرانتفاعی هدایت کند. شوربختانه امروز هم مردم و فرهنگ جامعه به سمتی هدایت شده است که بهترین نوع آموزش را آموزش و مدرسهای میدانند که برای آن هزینهای پرداخت کنند هزینههایی سرسامآور که گاه دود از سر آدمی بلند میکند.
فرض کنید قرار باشد برای هزینههای تحصیل یک کودک کلاس اولی به جز دفتر و کتاب و کفش و لباس بین ۱۰ تا ۲۰ میلیون تومان (براساس منطقه و نوع مدرسه) بپردازید هزینهای که پرداخت آن هنوز هم برای بسیاری از مردم سنگین بوده و میتواند صرف مخارج و امکانات ابتدایی زندگیشان شود. اما آیا بهراستی هزینهکردن برای سیستم آموزشی کودکان و نوجوانان میتواند تضمینکننده آیندهای روشن برای آنها باشد؟ آیا تمامی افراد تحصیلکرده و موفق کامیابیشان را در گرو رفتن به مدارس غیرانتفاعی میبینند؟