وقتی انسان در سکوت خانه نشسته و ناگهان تصویر بچهگربهای را میبیند که با چشمان گرد و بیپناه به سمت دوربین نگاه میکند، درونش احساس عجیب و غریبی شکل میگیرد. احساسی که شبیه یک کششِ غیرقابلانکار برای نزدیک شدن و لمس کردن است، اما همزمان نوعی فشار، انقباض عضلانی و حتی دندانقروچه در او ایجاد میکند.
به گزارش مجله خبری نگار،این همان لحظهای است که ذهن در آستانه تجربه چیزی قرار میگیرد که دانش امروز آن را «پرخاشگری ناشی از بامزگی» مینامد. پدیدهای که شنیدنش شاید غریب باشد، اما در زندگی روزمره بسیاری از ما بارها رخ داده است. از مادری که گونههای نوزادش را با انرژی فشار میدهد تا جوانی که هنگام دیدن خرگوشی کوچک میگوید دلش میخواهد آن را «گاز بگیرد»، این رفتارهای دوگانه بخشی طبیعی از واکنش انسان به محرکهای عاطفی شدید هستند.