لوکیوس آنائوس سنکا، فیلسوف و سیاستمدار رومی که در سال ۶۵ میلادی درگذشت، یکی از برجستهترین چهرههای فلسفۀ «رواقی» در جهان باستان بود. او در مجموعه ۱۲۴ نامه خود به دوست جوانش، لوکیلیوس، فلسفه را از بحثی انتزاعی درباره جهان و فضیلت فراتر برد و آن را به راهنمایی عملی برای زندگی تبدیل کرد؛ راهنمایی برای کنار آمدن با ترس، اضطراب، اندوه، بیثباتی و حتی مرگ.
۰۱ شهریور ۱۴۰۵ –
۱۳:۳۰
فرادید| سنکا خود در شرایطی زندگی میکرد که فاصله چندانی میان قدرت و مرگ وجود نداشت. او مشاور نرون امپراتور بیثبات روم بود و بارها خطر اعدام را احساس کرد. از همین رو، اندیشههایش صرفاً توصیههایی نظری نبودند؛ او تلاش میکرد فلسفه را به ابزاری برای حفظ آرامش، استقامت و شرافت در دشوارترین شرایط زندگی تبدیل کند.
به گزارش فرادید؛ سنکا حدود سال ۴ پیش از میلاد در کوردوبا، در استان رومی هیسپانیا، به دنیا آمد. پدرش، سنکای بزرگتر، از اعضای طبقه سواران روم، نویسنده و خطیب بود. سنکا بخشی از دوران جوانی خود را در مصر روم گذراند و سپس در رم به تحصیل فلسفه و فن خطابه پرداخت. او بعدها وارد عرصه سیاست شد، به مقام کوئستور رسید و به عضویت مجلس سنای روم درآمد و بهعنوان خطیبی توانمند شهرت یافت.