رویکرد فرهنگی ما نسبت به فلسطین با کمکاری شدیدی همراه بوده است، کمکاری ای که با شعارها و فریادها همخوانی ندارد.
سوره سینما – احسان زیورعالم :چند روزی خودم را درگیر یافتن نسبت فلسطین با سینمای ایران کرده بودم. جستجو میکردم دریابیم سینمای ایران برای فلسطین چه آوردهای دارد یا تلویزیون از فلسطین چه تصویری بازنمایی میکند. برای مثال وقتی به خاطرات دوران کودکی رجوع میکنم هنوز تصاویر تازهای از سریال «عزالدین قسام» به یادم میآید. سریال محصول ۱۹۸۱ در سوریه بود و آن سالها در کنداکتور تلویزیون قرار گرفته بود. چند بار از تلویزیون پخش میشود تا حداقل درکی بصری از مبارزه عزّ الدین بن عبد القادر بن مصطفی بن یوسف بن محمد القسام علیه رفتار استعماری استعمار انگلستان در رویه مهاجرت یهودیان به فلسطین بهدست آوریم. این روزها در تلویزیون همان سریال هم دیگر دیده یا از آرشیو خارج نمیشود.
در اخبار جستجو میکنم آیا تلویزیون در این سالها برای فلسطین برنامهای داشته است!!؟ تنها خبر مهم متعلق به سال ۱۳۹۱ است که تلویزیون تصمیم میگیرد در روز قدس کنداکتوری شامل ۹ فیلم با موضوع فلسطین پخش کند. هرچند باید درباره نسبت این فیلمها با فلسطین بحث کرد؛ اما قصه دردناک آن است با گذشت ۹ دهه از اشغال فلسطین، تلویزیون تنها ۹ فیلم در چنته دارد. اما فیلمها چه بودند؟ «شکارچی شنبه» ساخته پرویز شیخ طادی، روایتی از زندگی افراطی یهودیان است، هیچگاه اقبال عمومی نیافت و در حد و اندازه اثری شعاری باقی ماند.