بدون تردید، ایجاد تحول در ساختار و شکل توزیع اکران فیلم و به تعبیری «مهندسی زمان اکران فیلم ها» یک ضرورت است و چینش فیلمها در جدول زمان بندی اکران نیازمند آگاهی های لازم و هوشمندی بیش تری است.
سوره سینما – یزدان عشیری : همواره انتظار می رود تا کیفیت و ماهیت فیلم های سینمایی به روز شوند. ایده های تازه ای مطرح شود. گوشه هایی از دردهای جامعه، معضلات اجتماعی و خانواده ها، مفاهیم فرهنگی و دغدغه های ملی در فیلم ها بازتاب یابد. این انتظار درست و به حقی است. سینمایی که پا به پای جامعه و حتی، چند گام جلوتر به پیش نتازد در جا می زند، فسیل می شود و نه تنها دردی از جامعه را دوا نمی کند که خود، بدل به درد مضاعفی میشود .
سینمای ایران خوشبختانه، در این زمینه ها جهش های خوبی داشته و گام های قوی و محکمی برداشته است تا جایی که حتی، در چشم انداز سینمای جهان، نامش می درخشد؛ ولی، این سینما متاسفانه، تمام اضلاعش به موازات هم رشد نکرده اند. نوعی «عدم هارمونی» در بخش های مختلف آن دیده میشود. بعضی قسمت هایش هنوز، در گذشته جا مانده و یکی از اضلاعش که اکران فیلم است با چرخه معیوب و سنتی، تناسب چندانی ندارد. البته در همین چرخه چند لایهای شاید، در مقایسه با آن دیگران بهتر کار می کنند ولی در کل، سیستم پخش و اکران در سینمای ایران دچار نوعی رکود و درجا زدگی است.