به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری آنا، در دوران حیات امام خمینی (ره) و حتی پس از رحلت ایشان، مباحثی پیرامون شرایط رهبری در قانون اساسی مطرح گردید. یکی از پرسشهای کلیدی که از سوی آیتالله مشکینی، رئیس وقت مجلس خبرگان رهبری مطرح شد، لزوم مرجعیت رهبر بود. پاسخ امام راحل به این سؤال، راهگشا و تعیینکننده بود؛ ایشان فرمودند: «رهبر باید مجتهد باشد و اگر مرجع تقلید هم باشد، بهتر است، اما شرط لازم نیست.» این دیدگاه، انعطاف و واقعبینی نظام اسلامی را در انتخاب مدیر شایسته نشان میداد.
تجربه دوران رهبری شهید آیتالله خامنهای مصداق بارز این اصل بود. ایشان در آغاز رهبری، اگرچه به عنوان مرجع تقلید شناخته نمیشدند، اما در طول سالیان متمادی، با عمق بخشیدن به معارف دینی و مدیریت بحرانها، شایستگیهای خود را اثبات کردند و به یکی از برجستهترین مراجع و فقهای زمان تبدیل شدند. این موضوع نشان داد که معیار اصلی، شایستگی و توانایی اداره جامعه اسلامی است که در عمل محک میخورد.
کشف رهبر توسط مجلس خبرگان، دارای پشتوانهای محکم است. اعضای خبرگان با ویژگیهای تقوا، شجاعت و اجتهاد، زمانی فردی را انتخاب میکنند که او را از خود شایستهتر بدانند. بنابراین، انتخاب آنان نشانه اعتماد کامل نخبگان دینی به آن فرد است. در شرایط حساس گذار، خبرگان با درک مسئولیت خطیر خود، وظیفهای را که بر عهده داشتند به درستی انجام دادند و مسیر هدایت کشور را تداوم بخشیدند.