به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا، روح الله سلگی معاون پژوهشگاه علوم و معارف انقلاب اسلامی در یادداشتی اختصاصی نوشت: در سنت اندیشه سیاسی شیعه، ارزیابی یک شخصیت دینی صرفاً بر پایه جایگاه اجتماعی یا شهرت عمومی صورت نمیگیرد؛ بلکه بر اساس مجموعهای از معیارهای ریشهدار در میراث اجتهادی حوزههای علمیه سنجیده میشود. فقهای شیعه در طول قرنها بر این نکته تأکید کردهاند که رهبری دینی هنگامی معنا مییابد که علم، بصیرت و اخلاق در وجود یک شخصیت جمع شود. از این منظر، سه سنجه اساسی برای شناخت چنین شخصیتی قابل طرح است: فقاهت علمی، بصیرت راهبردی و سلوک اخلاقی.
فقاهت؛ پشتوانه علم و اجتهاد
نخستین معیار در سنت فقه شیعی، عمق علمی و تربیت اجتهادی است. در نگاه فقهی، فقیه کسی است که با منابع اصلی دین؛ قرآن، سنت و میراث استنباطی فقها انس داشته باشد و بتواند در مواجهه با مسائل نوپدید، پاسخهایی مبتنی بر اجتهاد ارائه کند. در معرفی شخصیت آیت الله سید مجتبی خامنهای بسیاری از حوزویان بر پرورش علمی او در بستر علمی حوزههای علمیه و اهتمام او به مباحث فقهی و اصولی تأکید کردهاند. این تربیت حوزوی، نهفقط یک سرمایه علمی، بلکه نوعی پشتوانه معرفتی برای فهم مسائل کلان جامعه به شمار میآید؛ پشتوانهای که در سنت روحانیت شیعه همواره شرط لازم برای ایفای نقشهای بزرگ دینی و اجتماعی بوده است.