وقتی انسان بخواهد کسی رابه سمت خودش بخواند وی را صدا میزند؛ هر انسانی کـه بـه خدا معتقد و مۆمن باشد،یا اگرهم بـه خدا اعتقاد محکمی نداشته باشد اما در مواقع ناراحتی و نگرانی و التهاب بالاخره یک”یا خدایی” میگوید ودر حالتهای گوناگون خدا را میخواند. بنابر این دعا یعنی اي خدا گفتن و از خدا چیزی خواستن؛یکی از دعاهای پرفضیلت ماه رمضان بـه ویژه لیالی قدر دعای جوشن کبیر اسـت.جوشنکبیر، دعایی منقول از پیامبر اکرم «صلیاللّهعلیهو آلهوسلم» اسـت کـه حاوی هزار و یک نام و صفت خدای متعال می باشد.
فضیلت دعای جوشن کبیر
در روایاتی كه از معصومین بـه مـا رسیده مکرراً این مطلب دیده میشود كه خداوند دارای 99 اسم اسـت كه هر كسی وی را بـه این نامها بخواند،دعایش مستجاب و هركه آن ها را شماره كند اهل بهشت اسـت. گویا مراد از شماره کردن این نامها فقط خواندن انها نیست بلکه درک کردن مفاهیم و تخلق یافتن بـه این اسماء اسـت.
دعای جوشن کبیر در یکی از غزوات صدر اسلام از جانب جبرئیل برای پیامبر اسلام آورده شده اسـت. این دعا صد بند دارد و هر بند حاوی ده “اسم” از اسمای خداست، بـهجز بند 55 کـه یازده اسم باریتعالی در آن آمده اسـت؛ بنابر این، درمجموع، این دعا حاوی هزار و یک «اسم» خدای متعال اسـت. در باب فضیلت خواندن این دعا چنین آمده اسـت: