بیگ بنگ: نسبیت اینشتین بیش از هر نظر علمی دیگری به این مفهوم که فضا و زمان خصوصیات تفکیک ناپذیر جهان هستند پیوند خورده است. این موضوع با تجدید نظر اینشتین درباره ی دگرگونی کلاسیک سیستم مختصات محرکه در نسبیت خاص آغاز شد و تنها پس از یک دهه (پر مشقت) با تعمیم و بسط این نظرات برای شرح دادن سیستم های شتابی و جذبی به اوج رسید. فضا و زمان به فضا-زمان تغییر یافت که همان تار و پود کیهانی ای است که همگی ما را به هم تابانده است.
این چه مفهومی دارد؟ معنی آن این است که از دید ما میزان بسیار زیادی فشار بر روی فضا-زمان نیاز است تا گسست و خمیدگی (g) محسوسی ایجاد شود. در حقیقت اجسامی نظیر زمین (تمام 6 تریلیون تریلیون کیلوگرم وزن آن) در فضا-زمان تنها تا سطحی که ما آشنایی کامل با آن داریم ایجاد گسست می کنند. برای ایجاد گسست به منظور ساخت چیزی نظیر سیاه چاله (با حداکثر میزان خمیدگی در فضا-زمان) کیهان می باید ماده و نیرو را به حدی شگفت آور متراکم سازد.