از طرف دیگر اگر بر اساس برجام و ذیل قواعد آژانس بین المللی انرژی اتمی «حق غنی سازی» برای ایران به رسمت شناخته شده نمیتوان این «حق» را انکار کرد. مطابق حقوق بین الملل و بر اساس «قاعده استاپل؛ منع انکار پس از اقرار» نمیتوان ابتدا حقی را پذیرفت ولی بعدا آنرا منکر شد.
به گزارش سرویس بین الملل تابناک، با شروع مذاکرات ایران و آمریکا در مسقط عمان، جزئیاتی از مذاکرات منتشر شده است.
با ورود مذاکرات به دور سوم و مباحث فنی و کارشناسی، انتظار میرفت که نوساناتی در مذاکرات رخ دهد. به ویژه اینکه طرف آمریکایی هر لحظه مواضع خود را تغییر میدهد.
برای نمونه در حالی که «استیو ویتکاف» نماینده دولت ترامپ در مذاکره با ایران از حق ایران برای غنی سازی ۳.۶۷ سخن رانده بود، روز بعد از آن اعلام کرد ایران نباید غنی سازی اورانیوم داشته باشد.
همراستا با این سخنان، «مارکو روبیو» وزیر خارجه آمریکا که در حال حاضر سمت مشاور امنیت ملی آمریکا را همزمان هم یدک میکشد، از «غنی سازی صفر» ایران سخن گفته است.
بر اساس گزارش «انجمن جهانی هستهای»، آرژانتین، هند، پاکستان، اوکراین و ایران هم دیگر کشورهایی هستند که اورانیوم غنیسازی میکنند.
به این فهرست، کشورهایی مانند استرالیا و آفریقای جنوبی را هم میتوان اضافه کرد که سالها به دنبال توسعه تواناییهای خود در حوزه غنیسازی بودهاند.
در این میان، کشورهایی مانند ژاپن، برزیل، آرژانتین و اوکراین به رغم تولید اورانیوم غنیشده، سلاح هستهای ندارند.
از طرف دیگر اگر بر اساس برجام و ذیل قواعد آژانس بین المللی انرژی اتمی «حق غنی سازی» برای ایران به رسمت شناخته شده نمیتوان این «حق» را انکار کرد. مطابق حقوق بین الملل و بر اساس «قاعده استاپل؛ منع انکار پس از اقرار» نمیتوان ابتدا حقی را پذیرفت ولی بعدا آنرا منکر شد.