فصلی برای آیین «گَل بَرینه» در کرمانشاه

پشم چینی راهی بود که هم بقای انسان‌ها و هم بقای دام‌ها را تضمین می‌کرد و انسان را از سرمای زمستان و دام‌ها را از گرمای تابستان نجات می‌داد. 

تاریخ انتشار: ۰۹:۳۴ – ۲۱-۰۲-۱۴۰۵

هر ساله در میانه‌های فصل بهار، زمانی که هنوز تندی آفتاب بر سوزناکی سرما غلبه نکرده، ایل‌ها و عشایر مناطق مختلف کرمانشاه به جنب و جوش می‌افتند و بساط آیینی قدیمی را برای پشم چینی گله‌های گوسفندانشان در دامنه‌ها و دشت‌ها برپا می‌کنند.

به گزارش ایسنا، عزیز مصطفایی کارشناس میراث فرهنگی ناملموس کرمانشاه با بیان اینکه پشم چینی از قدیم‌الایام در کرمانشاه رواج داشته، گفت: کرمانشاه به واسطه شرایط جغرافیایی و آب و هوای کوهستانی خود از دیرباز مرکزی برای پرورش دام‌ها خصوصا بز و گوسفند بوده و طبق مستندات تاریخی تپه باستانی «گنج دره» یکی از اولین نقاطی است که بز را در آن اهلی کرده‌اند. 

مصطفایی با بیان اینکه زمان زیادی طول کشیده تا نیاکان ما به دانش تهیه لباس از پشم گوسفندان رسیدند، تصریح کرد: پشم چینی راهی بود که هم بقای انسان‌ها و هم بقای دام‌ها را تضمین می‌کرد و انسان را از سرمای زمستان و دام‌ها را از گرمای تابستان نجات می‌داد. 

وی ادامه داد: با توجه به اینکه چیدن پشم گله‌های گوسفند و بز به تنهایی از عهده یک نفر و حتی یک خانواده بر نمی‌آمده، بنابراین از زمان‌های دور ایل‌ها و عشایر کرمانشاهی در فصل پشم چینی که به آن «بَرِینَه» می‌گفتند، از فرهنگ غنی خود یعنی «گَل» بهره می‌گرفتند. 

مصطفایی اضافه کرد: در فرهنگ «گَل» معمولا وقتی مردم یک منطقه، روستا، ایل و… بخواهند کاری را انجام دهند، با همکاری یکدیگر یک گروه را تشکیل داده و به شکل گروهی کارها را پیش مwsList[randomIndex];
if (!selectedItem || typeof selectedItem.id === ‘undefined’) {
return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();

منبع  : عصر ایران

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *