فریاد مامِ وطن از نای ملک‌الشعرای بهار؛ بازخوانی مؤلفه‌های هویت و تجدد

ملک‌الشعرای بهار در یک سروده بلند، بی‌آنکه در دام سنت‌گرایی متصلب بیفتد یا به ورطه تجدد تقلیدی بغلتد، طرحی نو برای پیوند عقلانیت شرقی با علم غربی درمی‌اندازد.

۱۶:۱۱ ۱۹ تير ۱۴۰۵

ملک‌الشعرای بهار در یک سروده بلند، بی‌آنکه در دام سنت‌گرایی متصلب بیفتد یا به ورطه تجدد تقلیدی بغلتد، طرحی نو برای پیوند عقلانیت شرقی با علم غربی درمی‌اندازد.

باشگاه خبرنگاران جوان – قصیده «پیام ایران» از شاخص‌ترین سروده‌های ملی و اجتماعی ملک‌الشعرای بهار است؛ شعری که در آن شاعر، در قالبی استوار و کلاسیک، سخنی تازه و بیدارگر درباره هویت ایرانی، مسئولیت نسل جوان، نسبت سنت و تجدد، و ضرورت اصلاح اجتماعی بیان می‌کند. بهار در این قصیده، از ظرفیت‌های بیانی قصیده سنتی بهره می‌گیرد، اما آن را از محدوده مدیحه‌سرایی مرسوم بیرون می‌برد و به رسانه‌ای برای انتقال آگاهی تاریخی و فرهنگی بدل می‌سازد. از همین منظر، «پیام ایران» را می‌توان هم متنی ادبی و هم سندی فکری در تاریخ ادبیات معاصر فارسی دانست.

منبع  : باشگاه خبرنگاران جوان

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *