۱۴۰۵/۰۱/۱۵
به گزارش روزپلاس، ایده «نظم نوین جهانی» در سیاست خارجی ایالات متحده آمریکا به دوران ریاست جمهوری بوش پدر باز می‌گردد، دورانی که همزمان با پایان جنگ سرد و دگرگونی ساختار قدرت جهانی بود. پیش از آن، نظام بین‌الملل بر پایه دو قطب اصلی، یعنی اتحاد جماهیر شوروی و ایالات متحده آمریکا و بلوک سرمایه‌داری غرب تعریف می‌شد.
این دو قدرت در وضعیتی از بازدارندگی متقابل یا موازنه ترس قرار داشتند و تقسیم کار جهانی، چه رسمی و چه غیر رسمی، میان ایشان حاکم بود. با آغاز اصلاحات گلاسنوس (اصلاحات سیاسی) و پروستریکا (اصلاحات اقتصادی) توسط میخائیل گورباچف،ساختار شوروی فروپاشید و به ۱۵ کشور تقسیم شد.
این تحول، قدرت دو قطبی را بر هم زد و آمریکا را به عنوان قدرت برتر جهانی مطرح کرد. همزمان، جنگ طوفان صحرا (حمله عراق به کویت و مداخله نظامی آمریکا) عامل دیگر بر تقویت این دکترین نوظهور بود.