«فرهنگ کار»، شاه کلید گمشده در جامعه
درست کارکردن، رعایت وجدان و تعهد کاری، عرق به کار و حرفه، داشتن تخصص و دلسوز بودن که به نوعی از آن به عنوان فرهنگکار در کشور ما یاد میشود. مفاهیمی که امروزه شاید توجه زیادی به آن نمیشود. نگاه به کار اغلب سازنده نیست چرا که هیچگونه ارزش افزودهای ایجاد نمیکند و بسیاری به صورت روزمره فقط آن را انجام میدهند. گرچه به اعتقاد بسیاری از کارشناسان، این فرهنگ در روزگار کنونی و در جامعه ما بسیار کمرنگ شده است به گونهای که (کار) نه تنها مفهوم و قداست خود را از دست داده که باعث شده تا با کاهش بهرهوری درکار، رونق اقتصادی کشور را نیز تحت تاثیر قرار دهد.
لزوم اصلاح زیرساختها در فرهنگ کار
هادی موسی نیک، مدیرکل اسبق مرکز مطالعات رفاه اجتماعی وزارت کار میگوید: از قدیم به ما میگفتند هر چقدر تلاش کنی و هر چقدر که عرق بریزی همان قدر پول نصیبت میشود. این همان فرهنگ کاری در کشور ما بود. اما الان هر کسی بهتر دلالی را بلد باشد، موفقتر است. یعنی باید بلد باشی تا با نوسانات بازار خودت را بالا بکشی و پولت را چند برابر کنی. مثالی دیگر در این زمینه را میتوانید در کار کردن بانوان ببینید. براساس گزارشهای منتشر شده، سهم بانوان در بازار کار ۱۵ نفر است. یعنی از هر ۱۰۰ زن ایرانی فقط ۱۵ نفر آنها شاغل هستند. دلیل این امر تنبلی خانمها نیست. بلکه علت آن همین بحث فرهنگی کار در جامعه ماست. اینکه زنان از شرایط کارکردن در جامعه، تبعیضهای کاری و … راضی نیستند و برای همین ترجیح میدهند با وجودیکه علاقه به کار کردن دارند یا سالها درس خوانده اند، در همان منزل خانه داری کنند. اصولا اصلاح مباحث فرهنگی حوزه کار، احتیاج به اصلاح زیر ساختها و قوانین کار دارد چرا که حقیقتا در این بخشها خلأهایی جدی داریم. تا این مشکلات رفع نشود، وضعیت بازار کار و کیفیت کارکردن شاغلان هموطنان ما، تغییری نخواهد کرد!
هادی موسی نیک، مدیرکل اسبق مرکز مطالعات رفاه اجتماعی وزارت کار میگوید: از قدیم به ما میگفتند هر چقدر تلاش کنی و هر چقدر که عرق بریزی همان قدر پول نصیبت میشود. این همان فرهنگ کاری در کشور ما بود. اما الان هر کسی بهتر دلالی را بلد باشد، موفقتر است. یعنی باید بلد باشی تا با نوسانات بازار خودت را بالا بکشی و پولت را چند برابر کنی. مثالی دیگر در این زمینه را میتوانید در کار کردن بانوان ببینید. براساس گزارشهای منتشر شده، سهم بانوان در بازار کار ۱۵ نفر است. یعنی از هر ۱۰۰ زن ایرانی فقط ۱۵ نفر آنها شاغل هستند. دلیل این امر تنبلی خانمها نیست. بلکه علت آن همین بحث فرهنگی کار در جامعه ماست. اینکه زنان از شرایط کارکردن در جامعه، تبعیضهای کاری و … راضی نیستند و برای همین ترجیح میدهند با وجودیکه علاقه به کار کردن دارند یا سالها درس خوانده اند، در همان منزل خانه داری کنند. اصولا اصلاح مباحث فرهنگی حوزه کار، احتیاج به اصلاح زیر ساختها و قوانین کار دارد چرا که حقیقتا در این بخشها خلأهایی جدی داریم. تا این مشکلات رفع نشود، وضعیت بازار کار و کیفیت کارکردن شاغلان هموطنان ما، تغییری نخواهد کرد!
منبع :بازارکار جهاد دانشگاهی
