فرهنگ و هنر چگونه به نقطهای مشترک با سیاست و اقتصاد میرسند؟
سوهانی گفت: دیپلماسی عمومی نوعی فتح بدون جنگ و خونریزی است. شاید بهترین مثال برای توضیح آن، اسب تروا باشد؛ ظاهراً با فیلم، سریال، موسیقی، ورزش، غذا یا دیگر جلوههای فرهنگی مواجه هستیم، اما در لایههای عمیقتر، این محصولات حامل ارزشها، هویت و اهداف راهبردی یک کشور هستند و میتوانند افکار عمومی را در مسیری مشخص هدایت کنند.
گفتوگوی ایبنا با نویسنده کتابهای «هالیو» و «جادوی قهوه ترک»؛
فرهنگ و هنر چگونه به نقطهای مشترک با سیاست و اقتصاد میرسند؟
سوهانی گفت: دیپلماسی عمومی نوعی فتح بدون جنگ و خونریزی است. شاید بهترین مثال برای توضیح آن، اسب تروا باشد؛ ظاهراً با فیلم، سریال، موسیقی، ورزش، غذا یا دیگر جلوههای فرهنگی مواجه هستیم، اما در لایههای عمیقتر، این محصولات حامل ارزشها، هویت و اهداف راهبردی یک کشور هستند و میتوانند افکار عمومی را در مسیری مشخص هدایت کنند.
سرویس هنر خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) – احمد محمدتبریزی؛ قدرت نرم در سالهای اخیر به یکی از مهمترین مؤلفههای رقابت کشورها در عرصه بینالملل تبدیل شده است؛ رقابتی که دیگر صرفاً با ابزارهای نظامی یا اقتصادی پیش نمیرود و فرهنگ، رسانه، سینما، موسیقی و حتی غذا را نیز به میدان نبرد هویتها کشانده است. محسن سوهانی، پژوهشگر و نویسنده کتابهای «دیپلماسی عمومی و رسانه»، «هالیو، موج کرهای» و جادوی قهوه ترک، در مجموعه آثار خود تلاش کرده از زاویه «دیپلماسی عمومی» به پدیده جنگ و قدرت نرم کشورها بپردازد و نشان دهد چگونه محصولات فرهنگی میتوانند به ابزاری برای گسترش نفوذ و قدرت کشورها تبدیل شوند. در بخش نخست این گفتوگو، او از انگیزه خود برای ورود به این حوزه، مفهوم دیپلماسی عمومی و نسبت آن با قدرت نرم سخن میگوید.
