در این نوشتار برآنیم که بحث کوتاهی در باب زمینههای فولکور و فرهنگ عامیانه در ادبیات کودک و نوجوان و پتانسیلهای اجرایی آن برای هنر صنعت سینما داشته باشیم.
سوره سینما – مریم اکبرلو : حالا که این دوره از جشنواره فیلم کودک و نوجوان هم به اتمام رسید و به خوبی و خوشی گنجینه یک سال آینده سینمای مظلوم و تنهای کودک هم تامین شد خوب است نگاهی کمی ریشه ای تر به کمبودهای مضمونی این سینما بیندازیم. سینمایی که روی نسل آینده سرمایه گذاری می کند و به لحاظ ایدئولوژیک مهم ترین بخش از بدنه سینماست. در این نوشتار برآنیم که بحث کوتاهی در باب زمینه های فولکور و فرهنگ عامیانه در ادبیات کودک و نوجوان و پتانسیل های اجرایی آن برای هنر صنعت سینما داشته باشیم .
در ابتدا باید بگوییم که دوران ما برای تمام شاخه های فولکلور دورانی بسیار حساس است نه تنها داستان ها بلکه ترانه ها، آهنگ ها، آوازها، لهجه ها، آداب و رسوم محلی در معرض نابودی قرار گرفته اند. موسیقی ،رادیو و تلویزیون و لهجه گوینده آنها که در بسیاری از نقاط کشور دیده و شنیده می شود. تلویزیون که در سراسر کشور پخش میشود موجب شده است که مردم از آن تقلید کنند و لهجه ها و آهنگ ها و آوازها و آداب و رسوم خویشتن را به دست فراموشی بسپارند و دشوار است که اهمیت این میراث ها را به تمام مردم شهرها و روستاهای ایران گوشزد کرد و آنها را به حفظ و نگهداری آن ملزم ساخت. اینها منابع بسیار با ارزش برای تحقیق در زندگانی گذشته این ملت و آشنایی با دقایق خصوصیات و صفات مردم این سرزمین است. ما نمی دانیم و نباید این گنجینه را رایگان از دست بدهیم و امروز که وضع زندگی و سیر تکاملی آن موجب شده است که این میراث های معنوی و فرهنگی را از زبان مردم بیندازیم و از نوع حافظه آنها زدوده شود باید آنها را در صفحات کاغذ یا نوارهای ضبط صوت و وسایل ثبت و ضبط برای استفاده از اهل تحقیق نگاهداری کرد.