فرهادی و معمای تردید؛ واکاوی سکانس آغازین «جدایی نادر از سیمین»
در میان فیلمهایی که اینسدورف بررسی میکند، «جدایی نادر از سیمین» ساخته اصغر فرهادی جایگاهی ویژه دارد. نویسنده در فصل مربوط به «قهرمان جمعی» به تحلیل دقیق سکانس افتتاحیه این فیلم میپردازد و آن را نمونهای درخشان از پیوند فرم و مضمون میداند.
فرهادی و معمای تردید؛ واکاوی سکانس آغازین «جدایی نادر از سیمین»
در میان فیلمهایی که اینسدورف بررسی میکند، «جدایی نادر از سیمین» ساخته اصغر فرهادی جایگاهی ویژه دارد. نویسنده در فصل مربوط به «قهرمان جمعی» به تحلیل دقیق سکانس افتتاحیه این فیلم میپردازد و آن را نمونهای درخشان از پیوند فرم و مضمون میداند.
سرویس هنر خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) – احمد محمدتبریزی؛ افتتاحیه فیلمها اهمیتی تعیینکننده دارند؛ یک سکانس آغازین قدرتمند میتواند در همان دقایق ابتدایی، اعتماد تماشاگر را به جهان فیلم جلب کند و او را تا پایان با خود همراه سازد.
بسیاری از فیلمسازان بزرگ، از آلفرد هیچکاک تا دیوید فینچر و اصغر فرهادی، بارها تاکید کردهاند که شروع فیلم، حکم قرارداد اولیه میان فیلمساز و مخاطب را دارد. پلانها و سکانسهای آغازین مانند قلابی عمل میکنند که باید تماشاگر را شکار کنند؛ قلابی که گاه با یک تصویر، گاه با یک حرکت دوربین و گاه تنها با یک صدا، جهان دراماتیک فیلم را بنا میکند. با این حال در بسیاری از کتابهای تحلیلی سینما، توجه اصلی معطوف به پایانبندیها یا نقاط اوج روایی است و سکانس افتتاحیه کمتر به عنوان عنصری مستقل مورد واکاوی قرار میگیرد.
