هرچیزی که روی صحنه است با بدن بازیگر گفتوگویی برقرار میکند. ما خیلی به نقاشیها فکر کردیم و میدانستیم که نباید معنای ثانویهای بیش از همان چیزی که هستند ساطع کنند. اگر این نقاشیهایی که تماشاگر به شکل محو میبیند گلدرشت میشد، مخاطب مجبور بود حتماً آنها را بفهمد و ارتباط مضمونی بیابد و کنجکاو شود که …
گروه تئاتر و موسیقی: اروین، با جلیقه و عینک و موهای فر، با حرکاتی عجیب و منقطع، رو به تماشاچیان سخن میگوید و آنها را به مدرسهای، در گذشتهاش، دعوت میکند و فرومیریزد؛ فروریختنی که حاصل از آینده این مدرسه است و در رفتوبرگشتهای زمانی معنایش را منتقل میکند.

به گزارش بولتن نیوز به نقل از ایران، به مدرسهای میرویم که معلمی به نام هکتور، دانشآموزان را به توداری و درونریزی تشویق میکند. در مقابل اروین، که به گفته مدیر، دانشآموخته آکسفورد است آمده تا پسران تاریخ را برای آزمون دانشگاه آماده کند و راز این پیروزی را در رد کردن واقعیات و به سؤال کشیدن هر حقیقتی میداند.
