هر دوی این شیرین کننده ها دارای گلوکز و فراکتوز هستند. در مراحل تولید شکر اسیدهای ارگانیک، پروتئین، نیتروژن، آنزیمها و ویتامینهای موجود در نیشکر نابود می شوند در حالیکه عسل به عنوان یک شیرین کننده طبیعی فقط در معرض گرمای متوسط قرار می گیرد. همچنین عسل دارای خواص آنتی اکسیدانی و آنتی باکتریایی است که در شکر وجود ندارد.
به گزارش آلامتو به نقل از شهدستان ؛ در اینجا 3 واقعیت تغذیه ای سلامتی عسل را به شما می گوییم تا از خوردن عسل احساس خوبی به شما دست بدهد.
1- یک قاشق سوپخوری شکر با ساکاروز دارای 46 کالری است در حالیکه یک قاشق سوپخوری عسل طبیعی دارای 64 کالری است اگر چه عسل ممکن است دارای کالری بیشتری باشد اما چون شیرینتر از شکر طبیعی است مقدار کمتری از آن را مصرف می کنیم و در نتیجه ممکن است حتی کالری کمتری نسبت به کالری شکر استفاده کنیم. اگر چه عسل گرانتر است اما مقرون به صرفه تر از شکر است.
2- شکر ساکاروز است که از دومولکول چسبیده به هم تشکیل شده است هنگامی که شکر مصرف می کنیم معده ما مجبور است از آنزیمهایش برای جدا کردن این دو مولکول استفاده کند تا ما بتوانیم انرژی آن را دریافت کنیم. اما ساختار عسل کاملا متفاوت است زنبورها آنزیم خاصی را به شهد اضافه می کنند که ساکاروز را به گلوکز و فراکتوز تقسیم میکند- این دو نوع شکر ساده مستقیما جذب بدن می شوند. عسل دارای شاخص گلیسمیک( GL) است. GLمقدار تاثیر منفی غذا را در سطح گلوکز خون اندازه گیری میکند. هر چه میزان GLخون پایین تر باشد میزان جذب و تزریق قند به جریان خون آرامتر بوده و بنابراین فرایند هضم غذا ارامتر و سالمتر خواهد بود.
برای مشاهده کامل مطب کلیک کنید