اتفاقات این روزهای جامعه ایرانی، یک فرصت بیبدیل برای تربیت نسل نوجوان و جوان در میدان است
جوان آنلاین: تربیت، با کلاس درس و چند توصیه اخلاقی آغاز میشود، اما در همانجا به پایان نمیرسد. نسلی که فرصت پرسیدن، انتخاب کردن، خطا کردن و پذیرفتن مسئولیت را نداشته باشد، در نخستین مواجهه جدی با بحرانهای فکری، فرهنگی و اجتماعی، آسیبپذیر خواهد بود. انسانسازی زمانی محقق میشود که خانواده، مدرسه و رسانه، به جای ساختن محیطهای کاملاً کنترلشده، جوان را برای حضور آگاهانه و مسئولانه در میدان واقعی زندگی آماده کنند. اتفاقات این روزهای جامعه ایرانی، بیش از هر زمان دیگری میتواند یک دستگاه تربیتساز در میدان باشد.
در سالهای اخیر، هر وقت از تربیت و انسانسازی حرف زدهایم، ذهن بسیاری از ما بیاختیار به مدرسه، کتاب درسی، کلاسهای پرورشی و چند ساعت گفتوگوی اخلاقی رفتهاست. گویی انسانسازی پروژهای اداری و زمانبندیشده است که از زنگ اول آغاز میشود، با زنگ آخر پایان مییابد و نتیجهاش هم در کارنامه و نمره انضباط ثبت میشود. این تلقی، اگرچه بخشی از واقعیت را در خود دارد، اما در بهترین حالت، تصویری ناقص از مسئلهای بسیار بزرگتر است.
کنترل، تربیت نیست
انسان را نمیتوان فقط در کلاس ساخت؛ همانطور که نمیتوان با چند توصیه، چند شعار و چند کتاب، او را برای ورود به جهان پیچیده امروز آماده کرد. مدرسه، دانشگاه، خانواده، مسجد، رسانه و نهادهای فرهنگی هرکدام در تربیت سهم دارند، اما هیچیک به تنهایی جای زندگی واقعی را نمیگیرند. انسان در میدان زندگی ساخته میشود؛ در لحظهای که باید انتخاب کند، مسئولیت بپذیرد، هزینه تصمیم خود را بدهد، از اشتباه عبور کند و میان راه درست و راه آسان، یکی را برگزیند.