فرش دستباف ایرانی که زمانی پرچمدار صادرات غیرنفتی کشور بود، این روزها با کاهش تولید، افت صادرات و بیمیلی نسل جوان به بافندگی در دورانی سخت بهسر میبرد. در میان رکود بازار داخلی، تورم و قوانین دستوپاگیر صدای صنعت فرش بار دیگر در سایه سیاستهای حمایتی ناکارآمد گم شده است.
اقتصاد۲۴- فرش دستباف ایران که زمانی در شمار مهمترین کالاهای صادراتی کشور قرار داشت، امروز با افت کمسابقهای در تولید و صادرات مواجه است. رکود بازار داخلی، کاهش قدرت خرید مردم، تغییر اولویتهای مصرفی و موانع متعدد در مسیر صادرات، این صنعت دیرینه را با بحرانهایی عمیق روبهرو کرده است.
در برخی استانها هرچند کیفیت تولید حفظ شده، اما کاهش تقاضا و نبود صرفه اقتصادی موجب افت تولید و کاهش انگیزه در میان بافندگان شده است.
از سوی دیگر، تمرکز تشکلها بر عبور از پیچوخمهای اداری و حل مشکلاتی نظیر تعهد ارزی، بیمه قالیبافان و بازگشت فرشهای صادراتی، فرصت پرداختن به بازارسازی و تبلیغات هدفمند را محدود کرده است. در چنین شرایطی، بازنگری در سیاستهای حمایتی و ایجاد بستر برای توسعه بازار میتواند گامی مؤثر در احیای جایگاه فرش ایرانی باشد.