به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری آنا، دقایق نخستین تدریس در مدرسه شجره طیبه میناب، که قرار بود با واژههای امید و دانایی آغاز شود، ناگهان با غرش موشکهایی آمریکایی – اسرائیلی به کابوسی از خون و آتش بدل شد. این حمله ددمنشانه به یک فضای آموزشی، نه یک خطای تاکتیکی در مختصات نظامی، بلکه هدفگیری عامدانه و رذیلانه آینده یک ملت بود. جنایتی که به وضوح نشان داد مدعیان دروغین حقوق بشر، آگاهانه موشکهای خود را به سمت معصومانهترین سنگر نبرد، یعنی کلاس درس، نشانه رفتهاند.
حمله به ساحت دانایی
صدای زنگ مدرسه در میناب، این بار نه با هیاهوی شادی کودکان، بلکه با انفجاری مهیب خاموش شد که مستقیم قلب ساختمان آموزشی دخترانه را شکافت. تصویر کتابهای فارسی و ریاضی که در میان آوار و شعلههای کینه، به خون دانشآموزان رنگین شدهاند، گویاترین روایت از سقوط اخلاقی و انسانی متجاوزان است. این فاجعه که به شهادت و جراحت بیش از ۱۵۰ دانشآموز بیگناه منجر شد، فراتر از یک اقدام نظامی ساده، یک نسلکشی در برابر دیدگان جهانیان محسوب میشود. از منظر وجدان بیدار بشری، تبدیل کردن کلاس درسی که هیچ شباهتی به زرادخانههای نظامی ندارد به تلی از خاکستر، اوج استیصال و درماندگی دشمنانی است که توان مقابله در میدان نبرد رو در رو را ندارند و کینه تاریخی خود را بر سر کودکان معصوم خالی میکنند.