داشتن دوست خیالی در کودکی اغلب نشانه سلامت روان، خلاقیت و نیاز طبیعی کودک به بازی و تجربه دنیای ذهنیاش است.
تا زمانی که این تجربه باعث اختلال، ترس، انزوا یا آشفتگی نشود، نیازی به نگرانی نیست.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر، دکتر پریسا کربلایی حسنی در مصاحبه با خبرنگار اندیشه معاصر در پاسخ به این سوال ارسالی برخی از کاربران اندیشه معاصر که ” فرزندم دوست خیالی دارد؛ طبیعی است یا جای نگرانی دارد؟” گفت: روزی متوجه میشوید که فرزندتان دارد با کسی حرف میزند که شما نمیبینید. شاید بشنوید که با او بازی میکند، برایش غذا میگذارد، یا حتی از او گلایه دارد. وقتی میپرسید “با کی حرف میزنی؟”، با خونسردی میگوید: «با دوستم…»، دوستی که هیچوقت ندیدهاید.