به گزارش بولتن نیوز به نقل از روزنامه ایران، شعر
آیینی امروز ایران اگرچه از سوگنامههای ائمه معصومین در زمانه شاه اسماعیلها برمیخیزد
و در تکیههای قجری، رنگ تعزیههای بزرگ نمایشی میگیرد اما در دهههای مشروطه تا
انقلاب اسلامی بر بستر شعر پیشروی مذهبی با گرایشهای مبارزه طلبانه علمی در مقابل
استبداد میشود. در گرماگرم مبارزات سیاسی دهه پنجاه، شعر آیینی، بخصوص با گرایش
تفسیر واقعه کربلا، روح حماسی دمیده در کالبد عصیانگران میشود با این همه صبغه
غالب شعر، همان فضای کلاسیک موجود در شعر سبک محتشم[کاشانی] است و ترکیبات، همان
فضای خاص تکیه و روضه را میطلبد. بعد از انقلاب اسلامی، جان شعر آیینی در کالبد
تازهای دمیده و پرداختن به تفسیرهای معنوی، در نحلهای از شعر آیینی با اشعار سپید
طاهره صفارزاده و موسوی گرمارودی شاخهای نو میشود کنار تنومندی شعر کلاسیک آیینی.