بیگ بنگ: در مقالهای جدید، اخترشناس دانشگاه کلمبیا «سارا پیرسون» و همکارانش نشان دادند که چگونه گازِ بیرون پرتاب شده در اثر ادغام دو کهکشان کوتوله می تواند برای چند میلیارد سال در فواصل گستردهای پرسه بزند؛ این گازها می توانند نیروی لازمِ کهکشانهای غول پیکر را برای ایجاد ستارگان جدید تامین کنند.
به گزارش بیگ بنگ، کهکشانهای کوتوله که از میلیونها ستاره میزبانی می کنند، تحت تاثیر کهکشانهای بزرگتری با صدها تا هزاران برابر ستاره بیشتر قرار دارند. تصور بر این است گاز هیدروژنی که در کهکشانهای کوتوله جریان پیدا می کند، نقش کلیدی در تولد ستارگان جدید و سایر کهکشانهای کوچک داشته باشد. به منظور بررسی پتانسیل ستارهسازی در جفت کهکشانهای کوتوله، پیرسون و همکارانش توجهشان را به دو کهکشان کم جرم به نامهای «NGC 4485» و «NGC 4490» معطوف کردند. این دو کهکشان تقریبا 24 میلیون سال نوری با زمین فاصله دارند و با ابر گازی غول پیکری احاطه شدهاند.