فرزانه بهادری، عضو هیأت علمی گروه آموزشی سالمندشناسی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی شیراز، اظهار کرد: با افزایش سن، ممکن است افراد برای به خاطر آوردن برخی اطلاعات به زمان بیشتری نیاز داشته باشند، اما این موضوع لزوماً به معنای ابتلا به اختلال شناختی نیست. به گفته وی، اختلال شناختی تنها حافظه را درگیر نمیکند، بلکه تواناییهایی مانند توجه، تمرکز، یادگیری، زبان، تصمیمگیری، برنامهریزی، حل مسئله و تشخیص زمان و مکان را نیز تحت تأثیر قرار میدهد.
وی با تشریح تفاوت میان فراموشی طبیعی ناشی از افزایش سن و اختلال شناختی افزود: در فراموشی طبیعی، سالمند معمولاً از تغییرات حافظه خود آگاه است و درباره آن ابراز نگرانی میکند، در حالی که اطرافیان ممکن است متوجه این تغییرات نشوند. برای مثال، فرد ممکن است نام اشخاص یا محل قرار دادن وسایل خود را بهسرعت به خاطر نیاورد، اما با کمی فکر کردن یا دریافت یک سرنخ، اطلاعات را بازیابی میکند. همچنین اگر در یافتن واژهای دچار مشکل شود، با صرف زمان بیشتر یا استفاده از واژههای هممعنی، گفتوگو را ادامه میدهد.