وقتی گرمای تیر و مرداد دماسنج شهرها را تا ۴۰ درجه بالا میبرد، ایرانِ ناشناخته هنوز نفس میکشد؛ آرام و خنک. کافی است کولهات را برداری و راهی جایی شوی که کمتر کسی اسمش را شنیده: دریاچههایی در دل کوه، در بستر جنگل، یا در آرامش یک روستای گمنام. دریاچههایی که هنوز صدای قایق موتوری را نشنیدهاند، هنوز ساحلشان آسفالت نشده، و هنوز هر پرندهای که پر میزند، صدایش تا عمق دل شنیده میشود…
فرار به خنکای ناشناخته؛ دریاچههایی که هنوز بکر ماندهاند
وقتی گرمای تیر و مرداد دماسنج شهرها را تا ۴۰ درجه بالا میبرد، ایرانِ ناشناخته هنوز نفس میکشد؛ آرام و خنک. کافی است کولهات را برداری و راهی جایی شوی که کمتر کسی اسمش را شنیده: دریاچههایی در دل کوه، در بستر جنگل، یا در آرامش یک روستای گمنام. دریاچههایی که هنوز صدای قایق موتوری را نشنیدهاند، هنوز ساحلشان آسفالت نشده، و هنوز هر پرندهای که پر میزند، صدایش تا عمق دل شنیده میشود…