اتریشی ها برای نقاشان ایرانی فرش قرمز پهن می کنند.
برگزار کنندگان این نمایشگاه برآنند تا از رهگذر برگزاری این رویداد هنری به رابطه ی بسیار حیاتی “انسان و طبیعت” بپردازند و امیدوارند چنین نمایشگاه هایی دریچه ای برای ورود اندیشمندانه هنرمندان ایرانی برای گفتگو با جهان باشد.در استیتمنت نمایشگاه کودکان این رویداد آمده است:” کودکان،خودشان را بخشی از طبیعت می پندارند و درختان برای آنها آنقدر زنده اند که با آنها دوست می شوند،حرف می زنند و بازی می کنند.آنها می توانند دردهای زمین را حس کنند و در آینده درک خواهند کرد که این سیاره ی جوان چند میلیون سال تلاش کرده تا آنها را به دنیا بیاورد.اما پرسشی که پس از درک این تلاش طولانی برایشان به وجود می آید چه خواهد بود؟کودکانی که از آینده می آیند می توانند شانه به شانه ی هم برای بستن زخمهای زمین صف بکشند و در میانشان هستند کسانی که حال درخت را بفهمند.فرصتی نمانده است، باید زخمهای زمین را بندیم.