
به گزارش مجله خبری نگار، مهمترین شباهت سینما و ورزش، ولع هر دوی آنها به شهرت است. هرکه و هرچه از شهرت، سهم و بهرهای دارد، مورد توجه این دو حرفه قرار میگیرد. سالهاست که ورزشکاران محبوب و مشهور وارد سینما میشوند و سعی میکنند با جادوی سینما خودشان را در سالهای پس از پایان دوران حرفهایشان احیا کنند. نمونه بارزش پژمان جمشیدی است که زمانی بازیکن تیم فوتبال پرسپولیس بود و حتی در تیم ملی هم بازی کرد، اما حالا ستاره بیچونوچرای سینمای تجاری شناخته میشود. در مقابل، طبیعتا بازیگران یا خوانندهها که معمولا تمرینهای سخت ورزشکاران حرفهای را پشت سر نگذاشتهاند و تواناییها و مهارتهای آنها را ندارند، نمیتوانند راهی به ورزش حرفهای و میدان مسابقات پیدا کنند. اما اگر درِ ورزش حرفهای بسته است، در فدراسیونها که بسته نیست.
