روزنامه گل
وحیدرضا عبدی نژاد / این حقیقت که در شرایط فعلی حتی اگر یکی از نمایندگان فوتبال ما تا مراحل یک چهارم و یا نهایتاً نیمه نهایی برسند یک موفقیت خاص و تا حدودی بزرگ برای فوتبال ما محسوب میشود غیرقابل انکار است…چرا که جدای از داستانهای تکراری اخیر که گوش مان از آن پر شده است و میدانیم نمایندگان کشورهای عربی مخصوصاً تیمهای عربستانی تا دندان مسلح هستند و ستاره و حتی فوق ستارگان دنیا را در چنته دارند و البته کار را به جایی رساندند که در رقابت لیگشان همگان شاهد دوئل بین ستارگان و فوق ستارگان اخیر فوتبال دنیاست مثلاً جدال رونالدو با بنزما یا فیرمینیو و غیره و… پس دیگر نیازی به کشاندن تماشاگر با وعده جوایز ماورایی نمیبینند و این تماشاگران عربی هستند که خودجوش به سمت استادیومهایی که بسیار مجهز و حرفهای هستند، سرازیر میشون..این تیمهای عربی که حالا باشگاههای ژاپنی و کرهای و امثالهم را هم به قولی حریف چغر (مانند گذشته) نمی دانند و اصطلاحا ریز میبینندشان! و خود را اکثراً یک سر و گردن از آنها هم بالاتر میدانند. اینها همه یک طرف، سوی دیگر ماجرا وضعیت لیگ و فوتبال داخلی ماست که هر سال دریغ از پارسال.. اگر بخواهیم این فصل را با فصل قبل و یا حتی فصول قبلتر از آن مقایسه کنیم متوجه میشویم که نه تنها پیشرفت آنچنانی حاصل نشد حتی به زعم عدهای از کارشناسان و پیشکسوتان فوتبال پسرفت هم کردیم و نه ستاره آنچنانی و نه استعداد و بازیکن خاصی در لیگ معرفی نشده(با وجود مستعد بودن فوتبال ما!) و از طرف دیگر امکانات و زیرساختهای ما هم که دیگر نیازی به بحث ندارد و شرایط نگران کنندهاش کاملاً گویاست.