خبرگزاری میزان – منابع متعدد و معتبر بینالمللی نشان میدهند که رژیم صهیونیستی از زمان آغاز تهاجم نظامی به غزه بهعنوان بزرگترین زندان روباز جهان، قطعا چهار نوع جنایت بینالمللی مرتکب شده است که عبارتند از: جنایت تجاوز (انجام جنگ تجاوزکارانه یا آغاز اقدام نظام علیه غزه با نقض اصول امر حقوق بینالملل)، جنایت جنگی (بهویژه حمله کور به غیرنظامیان، کشتار غیرنظامیان بهویژه کودکان و زنان، تخریب اهداف غیرنظامی و اهداف تحت حمایت خاص نظیر مساجد و بیمارستانها، تخریب زیرساختهای مرتبط با تامین نیازهای اولیه و حیاتی مردم، کاربرد سلاحهای ممنوعه و استفاده از شیوههای ممنوع جنگی)، جنایت علیه بشریت (از جمله شکنجه، نقض اساسی حقوق بنیادین بشری مردم غزه، تبعیض نژادی) و نسلکشی (برنامهریزی و اقدام برای ازبین بردن هویت و موجودیت مردم غزه و نسل فلسطینیها بهعنوان یک گروه نژادی و مذهبی).
این در حالی است که قواعد حقوق بینالملل عرفی و مفاد معاهدههای جهان شمول بشردوستانه، مانند ماده (۳) مشترک کنوانسیونهای چهارگانه ژنو ۱۹۴۹، قواعد حقوق جنگ منضم به کنوانسیون چهارم لاهه ۱۹۰۷، کنوانسیون چهارم ژنو ۱۹۴۹، پروتکل اول الحاقی به کنوانسیونهای ژنو ۱۹۴۹ حملات کورکورانه یا عامدانه علیه جمعیت و اماکن غیرنظامی را ممنوع میکنند؛ در نتیجه این اعمال مصداق بارز جنایت جنگی بوده و باید مشمول مجازات شوند.
از سوی دیگر، اقدام رژیم صهیونیستی در محاصره غیرنظامیان غزه از سال ۲۰۰۷ مصداق جنایت جنگی و در تضاد مفاد کنوانسیون ژنو است؛ چراکه کنوانسیون ۱۹۴۹ ژنو درباره رفتار یک اشغالگر نظامی با غیرنظامیان سرزمین اشغال شده، تاکید دارد که افراد غیرنظامی، افراد تحت حفاظت هستند.