کار زشت و توهینآمیز را نمیتوان توجیه کرد؛ چه در ورزشگاه آزادی تهران باشد، چه یادگار امام تبریز و چه در یزد توسط هواداران چادرملو.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، ۲۷ آذر ۱۴۰۴ به تاریخ فوتبال ایران پیوست. روزی که برای صحبت کردن و نوشتن از آن با حسی دوگانه مواجه میشویم؛ زیبایی طولانی خودِ فوتبال و زشتی بیحد و مرز حواشی آن. سکوهای ورزشگاه یادگار امام پیش از آنکه با از دست رفتن پنالتی آخر پرسپولیس توسط محمدحسین کنعانیزادگان، غرق در شادی و شور شود، خاستگاه اتفاقی نازیبا و زننده بود.
ساعاتی قبل از به صدا در آمدن سوت آغاز بازی توسط بیژن حیدری و دوئل سرخهای تهران و تبریز در مرحله یک شانزدهم جام حذفی، ویدیوهایی در فضای مجازی به اشتراک گذاشته شد که در رسانههای رسمی امکان انتشار نداشت و باید روی آن صدای بوق استفاده میشد. شعارهایی حاوی الفاظ رکیک علیه پرسپولیس و تعدادی از بازیکنان این تیم توسط هواداران تراکتور، با نمایش زیبای بازیکنان دو تیم درون زمین تلفیق شد و اوج زیبایی این مصاف ۳ ساعته هم در ضیافت پنالتیها بود که شاهد درخشش علیرضا بیرانوند و پیام نیازمند بودیم.