عضو هیئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی نوشت: غدیر صرفاً یادآور یک واقعه تاریخی نیست، بلکه نماد دائمی پیوند میان حقیقت الهی و آگاهی انسانی است؛ پیوندی که بقای دین، سلامت ادراک جمعی و مصونیت جامعه از تحریف و آشفتگی معنایی به آن وابسته است.
عضو هیئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی نوشت: غدیر صرفاً یادآور یک واقعه تاریخی نیست، بلکه نماد دائمی پیوند میان حقیقت الهی و آگاهی انسانی است؛ پیوندی که بقای دین، سلامت ادراک جمعی و مصونیت جامعه از تحریف و آشفتگی معنایی به آن وابسته است.
سرویس دین و اندیشه خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)- علیرضا قائمینیا، عضو هیئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی؛ غدیر را میتوان یکی از سرنوشتسازترین رخدادهای تاریخ بشر در صیانت از «نظام ادراکی توحید» دانست. توحید در منطق قرآن و الهیات اسلامی صرفاً اعتقاد به یگانگی خداوند نیست، بلکه چارچوبی بنیادین برای فهم حقیقت، قدرت، مشروعیت، هدایت و معنای زندگی است. به بیان دیگر، توحید یک نظام جامع شناختی است که تعیین میکند انسان جهان را چگونه ببیند، حقیقت را از چه منبعی دریافت کند و در عرصه فردی و اجتماعی از چه مرجعی تبعیت نماید.
از این منظر، هرگونه گسست میان هدایت الهی و مرجعیت معرفتی جامعه، در حقیقت نوعی اختلال در نظام ادراکی توحید محسوب میشود؛ اختلالی که میتواند به تدریج زمینهساز تحریف حقیقت و شکلگیری قرائتهای متعارض از دین گردد.
