به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، راه غدیر، راه بازگشت به ثقلین است؛ راهی که در آن خداوند خالق است و ما مخلوق اوییم، امام حجت منصوب الهی است نه یک مفهوم انتزاعی و عرفانی، و دین از سرچشمه وحی و عترت گرفته میشود، نه از ذوق، مکاشفه، فلسفهپردازی یا طریقتهای بیریشه. غدیر در حقیقت اعلام مرجعیت دائمی اهلبیت علیهمالسلام برای فهم دین و صیانت از معارف الهی است؛ مرجعیتی که امت را از سرگردانی در میان مکاتب و قرائتهای گوناگون حفظ میکند.
بنابر روایت تسنیم، در طول تاریخ گاه میان آنچه به نام دین یا ابزار فهم دین مطرح شده و صراطی که پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوآله در غدیر ترسیم کرد، فاصله افتاده است. سوگوارانه، در برخی دورهها بخشهایی از جامعه اسلامی و حتی جامعه شیعی، به جای تکیه بر آموزههای روشن قرآن و عترت، تحت تأثیر برخی جریانهای فکری و نحلههای صوفی قرار گرفتند. در نتیجه، بهجای آنکه معرفت دینی از مکتب اهلبیت علیهمالسلام اخذ شود، برخی مفاهیم و اصطلاحات برگرفته از میراث یونانی، ذوقیات صوفیانه یا دستگاههای فکری بیگانه، جایگزین زبان وحی شد و جلوگیری میکند. از تفسیر به رأی در مقابل نص و نیز از ذوق پرهیز میدهد و عقل را در چارچوب نقل معصوم حجیت میدهد. هرگاه جامعه دینی از این معیار فاصله گرفته، زمینه برای پیدایش فرقهها، قطبسازیها، کرامتفروشیها و ادعاهای معنوی بیضابطه فراهم شده است. در حالی که فرهنگ غدیر، انسان را به سنجش همهی باورها و رفتارها با میزان قرآن و عترت فرا میخواند.
امروز نیز جامعه اسلامی بیش از هر زمان دیگر به بازگشت به نسخههای اصیل اهلبیت علیهمالسلام نیازمند است. در روزگاری که بازار معنویتهای بدلی، حلقههای شبهعرفانی و مکاتب التقاطی رونق یافته، راه نجات همان راهی است که پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوآله در غدیر معرفی کرد؛ یعنی تمسک همزمان به قرآن و عترت. هرچه این پیوند مستحکمتر شود، جامعه از انحرافات فکری، بدعتها و طریقتهای بیریشه مصونتر خواهد ماند و به حقیقت دین نزدیکتر خواهد شد.