
اقتصاد۲۴-شما را «خودی» نمیدانند! پیوسته باید خودتان را ثابت کنید. برای آنکه صدایتان شنیده شود دائم در حال جنگیدن هستید. حقوق و مزایای کمتری دارید و به ندرت کسی درک میکند که به عنوان یک همسر یا مادر، نگه داشتن تعادل میان کار و مسئولیتهای خانوادگی تا چه اندازه برایتان دشوار است. حتی کارفرمایان و مدیران خوشنیت هم شما را به سمت نقشهای پیشپاافتادهتر هدایت میکنند. این همه، خواه ناشی از تبعیض آشکار باشد یا اَشکال ظریفتر سوگیری، مثالهای سادهای است از اینکه صنایع زیر سلطه مردان با چه چالشهایی برای زنان همراه است. جای تعجب نیست که بسیاری از زنان در نهایت صنعت را ترک میکنند یا اساساً به دلیل کلیشههایی که آنها را از تصور خود در مشاغل صنعتی بازمیدارد، هرگز به چنین مسیرهای شغلی پا نمیگذارند.
این سناریوی ناخوشایند، مشابه وطنی هم دارد. زنان، نیمی از جمعیت کشور را تشکیل میدهند، اما سهمشان از اشتغال، تنها اندکی بیشتر از ۱۴ درصد است. در این بازار کار نامهربان، صنایع هم روی خوشی به زنان نشان نمیدهند؛ از هر ۱۰۰ زن شاغل تنها ۲۵ نفر در بخش صنعت کشور مشغول به کار هستند. بنا به روایات آمار، سهم اشتغال زنان در بخش صنعت از ۶/۲۶ درصد در سال ۱۴۰۱ به ۷/۲۵ درصد در سال ۱۴۰۲ و ۵/۲۵ درصد در بهار ۱۴۰۳ کاهش یافته است. همین آمار نشان میدهد در ۱۳ استان کشور نرخ حضور زنان در صنایع کمتر از ۲۰ درصد است و در لرستان، ایلام و کهگیلویه و بویر احمد زنان حتی ۱۰ درصد از مشاغل صنعتی را هم به دست نیاوردهاند. ممکن است تصور کنید درباره مشاغل مردانهای مانند ساختوساز، خودروسازی یا صنعت معدن و پتروشیمی صحبت میکنیم، اما بهواقع، مشاغل بسیاری از صنایع غذایی و بستهبندی گرفته تا قالیبافی و سوزندوزی هم در همین رده قرار دارند. این آمار به وضوح، نشانه انعطافناپذیری بازار کار است که باعث کاهش فرصتهای شغلی زنانه و در نتیجه کاهش کارایی اقتصادی میشود.
به گزارش تجارت فردا، ماجرای اشتغال اندک زنان در بازار کار البته زخم قدیمی و مزمنی است که هرازگاه، با انتشار گزارشی یا آماری سر باز میکند. دهههاست اقتصاددانان هشدار میدهند جنسیت، عاملی تعیینکننده برای ورود به بازار کار است، زنان شانس کمتری برای اشتغال در اقتصاد رسمی کشور دارند و به دلایل مختلف کنار گذاشته میشوند. از خلأهای قانونی همچون محدودیت جابهجایی و قوانین ارث گرفته تا آموزش ناکافی مهارتها و نابرابری فرصت همه دستبهدست هم دادهاند تا از دو بال پرواز اقتصاد کشور، یکی پرچیده و ناتوان باقی بماند و غیبت زنان در مشاغل صنعتی هم نشان میدهد هنوز تا پل زدن بر شکاف جنسیتی اشتغال و رفع نابرابریهایی از این دست، فاصله بسیار داریم.
