عکاسی یا علافی؟
به گزارش بازارکار، امیر جدیدی در یادداشتی در هم میهن نوشت:
اسم مذاکره که میآید حالم خراب میشود. خبرش را که میخوانم دلم آشوب میشود. تصویرش را که میبینم به هم میریزم. ادای روشنفکری در نمیآورم. حتی دایی جان ناپلئونی هم به قضیه نگاه نمیکنم که بگویم، مردم چه نشستهاید که پشت پرده توافقها یک لنگه پا ایستادهاند و منتظرند تا ماشینی از جلویشان رد شود نگاه کنید. اگر اسم این کار علافی نیست پس چیست؟
فکر کنید شما را آفیش کردهاند تا یکی از مهمترین مذاکرات دنیا را پوشش خبری بدهید. شمای خبرنگار هم در ذهنتان همه جوانب را در نظر میگیرید و لباس مناسب به تن میکنید. دیوایسهایتان را شارژ میکنید و خلاصه آنکه مقدمات آنچه در ادامه کار لازم است را مهیا میکنید.
صبح خروسخوان به محل آفیش میروید و بهترین جا را انتخاب میکنید. خب. آخرش که چه؟ تیمهای مذاکرهکننده در نهایت بیاعتنایی به سرعت برق از جلوی صورتتان میگذرند و میروند. مذاکره تمام میشود و شمای عکاس ده بیست فریم عکس دارید که چند ماشین مشکی از جلوی دوربینتان رد شدهاند.
اگر اسم این کار علافی نیست پس چیست؟ ایکاش موضوع به همین چند ساعت و چند روز ختم میشد. مشکل این است که وقتی حرف مذاکره آن هم در این سطح پیش کشیده میشود، تا ماهها و بلکه سالها باقی اخبار پیرامون همین کلمه پنجحرفی لعنتی میگذرد. خدا کند تمام شود. توافق شود. خسته شدیم.
منبع :بازارکار جهاد دانشگاهی