سعید فلاحفر کارشناس تجسمی در سخنرانی تازهاش تاکید کرد عکاسی مستند، هویت مستقل از سینمای مستند دارد.
جوان آنلاین: در شروع سخن، برای مبرا شدن از هر نوع اتهامی باید یادآور شوم که رویداد «عکاسی مستند» میتواند در کنار «سینمای مستند» در «جشنواره فیلم حقیقت» حضور داشته باشد. البته با شرایطی.
در شرح نظریات و وقایع هنری و…، با مغالطه و برخورد لغتنامهای با اصطلاحات و کلمهها مخالفم. چون به نظرم این معانی میتواند دیگرگون شود و همیشه نمیتوان به معنای قبلی کلمات استناد کرد. در این نوع رویدادها دقت نظر لازم است تا جلوی هر سوءتفاهمی گرفته شود.
قلمی را فرض کنید که در دست یک مهندس عمران یا معمار نکاتی را درخصوص بنا ثبت میکند و بعد از ظهر در فضایی دیگر «شعر» مینویسد. با دو معنا، نتیجه و کارکرد غیرقابل مقایسه.
عکاسی ممکن است ابزاری برای یادداشت برداری مثلاً معمار و شهرساز باشد. گاهی ممکن است این یادداشت برداری از یک بنای تاریخی چنان دقیق و با رعایت اصول فنی، قاببندی و ترکیببندی، کاربرد نور و سایه و… باشد که بتوان از آن به عنوان عکس توریستی استفاده کرد. یا آن را یادداشتی فرض کرد که برای مقدمات طراحی یک فیلم مستند به کار میآید. اما عکس میتواند با معنایی افزوده یا آشکار کردن معنایی، به سطح کمال «عکس معماری» برسد. این کمال جایی و نیازی برای کامل شدن توسط «فیلم مستند» ندارد.