به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، آیات ۱ تا ۱۸ سوره دخان، تصویری روشن از یکی از سنتهای تکرارشونده تاریخ را به نمایش میگذارد، دشمنانی که در برابر هشدارهای الهی سرکشی میکنند، هنگام نزول عذاب به التماس و مهلتخواهی روی میآورند، اما پس از رفع خطر دوباره به همان مسیر گذشته بازمیگردند.
بنابر روایت فارس، تفسیر المیزان با تکیه بر این آیات، عهدشکنی و بیوفایی دشمنان حق را یکی از مهمترین عوامل نزول خشم و عذاب الهی معرفی میکند؛ سنتی که در امتهای گذشته دیده شد و برای آیندگان نیز درسآموز است.
شبی که سرنوشتها رقم خورد
سوره دخان با حروف مقطعه «حم» آغاز میشود و سپس به عظمت قرآن اشاره میکند «وَالْکِتَابِ الْمُبِینِ». خداوند در ادامه میفرماید که «إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِی لَیْلَةٍ مُبَارَکَةٍ» ما این کتاب را در شبی پربرکت نازل کردیم.
علامه طباطبایی در المیزان توضیح میدهد که این شب مبارک همان شبی است که مقتی درخواست مهلت را میپذیرد، اما اگر این فرصتها با عهدشکنی و بازگشت به طغیان همراه شود، خشم الهی فرا میرسد.
مهمترین پیام این آیات آن است که وفاداری به عهد، نشانه صدق ایمان است و پیمانشکنی، حتی اگر با شعار ایمان همراه باشد، سرانجامی جز محرومیت از رحمت و گرفتار شدن در عذاب الهی نخواهد داشت.
تلاوت این آیات را که در صفحه ۴۹۶ قرآن کریم واقع است، ببینید و بشنوید.