اقتصاد۲۴- پانید فاضلیان، آغاز تابستان ۱۴۰۰ مقارن با اعتصابی گسترده در میان کارکنان صنعت نفت ایران بود. اعتصاب و اعتراض متفرقه صنفی در صنعت نفت ایران اتفاق تازهای نیست، اما در سایه اعمال نظارتهایی خاص بر این شئون مختلف صنعت شکل منسجم و پیوسته آن تازگی دارد؛ حسن راغفر اقتصاددان منتقد نظام اقتصادی ایران در گفتگوی پیشرو با اقتصاد۲۴ به واکاوی دلایلی میپردازد که باعث بیپروایی کارگران صنعت شده است و از شباهتهای این واقعه با اعتصابی میگوید که اسلاف این کارگران در سال ۵۷ انجام دادند.
• مدتهاست که اقتصاد ایران هرآنچه دارد از نفت است، اما این روزها شاهد شکل گیری زنجیرهای از اعتصابات کارگران نفت هستیم؛ دامنه اخبار این اعتصابات حتی بر سهام شرکتهای نفتی هم تاثیر گذار بوده است؛ وقوع این اتفاق در حیاتیترین و زیربناییترین بخش اقتصاد ایران از کجا ناشی شد؟
آنچه که امروز به شکل اعتصاب کارگران صنعت نفت ایران شاهدش هستیم محصول سیاستهای نئولیبرالی در سه دهه گذشته است؛ البته چنین پیامدهایی مختص به ایران نیست و ماهیتی جهانشمول دارند به صورت فقر شدید جوامع انسانی و غالبا آسیب نیروی کار جلوه میکنند؛ شکل این آسیب، اما به اقتضای رویهای که در هر جامعه برای مالکیت زدایی مردم اتخاذ شده فرق میکند؛ مثلا در ایران طی سالهای اخیر افزایش نرخ ارز شایعترین شیوه مالیکیت زدایی و فقر عمومی بود و طبیعی است تبعات اجرای این سیاست در ایران ویژگیهای خاص خودش را داشته باشد.