اگر بنا به آمارسازی باشد و بخواهیم عملکرد تیم ملی و نتایج کسب شده را با توسل به آمارهایی که قابل دستکاری است توجیه کنیم، میتوان آمار را به گونهای ارائه کرد که عملکرد فاجعهبار مارک ویلموتس بهتر از امیر قلعهنویی باشد.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، امیر قلعهنویی، سرمربی تیم ملی است. چه این انتخاب درست باشد یا غلط؛ اگر او گزینه مطلوب تیم ملی باشد یا نامطلوب؛ حتی اگر از انتخاب او خرسند باشیم یا ناخشنود. در هر صورت تیم ملی با این مربی ایرانی به جام جهانی ۲۰۲۶ کانادا، مکزیک و ایالات متحده آمریکا با حضور ۴۸ تیم راه یافته است. حتی اگر به باور خودش و بسیاری از اهالی فوتبال، صعود به جام جهانی ۴۸ تیمی، دستاورد محسوب نشود.
تیم ملی در جام جهانی پیشرو اگر از مرحله گروهی صعود کند و در میان ۳۲ تیم برتر جام جهانی قرار بگیرد، تازه اتفاقی را رقم زده که فوتبال ایران در جامهای جهانی ۱۹۹۸ فرانسه، ۲۰۰۶ آلمان، ۲۰۱۴ برزیل، ۲۰۱۸ روسیه و ۲۰۲۲ قطر رقم زد و توانست با صعود به جام جهانی به جمع ۳۲ تیم برتر جهان راه پیدا کند. هرچند در صورت رقم خوردن چنین اتفاقی، اولین صعود تیم ملی از مرحله گروهیاش در جام جهانی شکل میگیرد و به نام کسی ثبت میشود که روی نیمکت نشسته است. با این حال دستاورد زمانی رقم خواهد خورد بازی دارد. همانطور که ۴۵ دقیقه دوم دیدار ایران مقابل ژاپن در جام ملتهای ۲۰۲۳ قطر، بارها و بارها به عنوان نقطه عطف تاکتیکی تیم ملی تحت هدایت امیر قلعهنویی یادآوری شده است. آمار به هر شکلی که باشد، قابل تغییر است و میتوان با تغییر چند المان یا انتخاب یک بازه زمانی خاص، آمار را به سود یا ضرر مربی خاصی نوشت. مثلاً اگر روی گلهای دریافتی آمار تیم ملی منتشر شود، امیر قلعهنویی نباید دیگر سرمربی تیم ملی باشد، در شرایطی که تیم ملی با او در ۱۶ بازی انتخابی جام جهانی ۱۲ گل دریافت کرده، در حالی که تیم ملی در انتخابی جام جهانی ۲۰۲۲ قطر ۸ گل و در انتخابی جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه ۴ گل دریافت کرد. حالا میتوان با این آمار مربی یا کادر خاصی را محکوم به شکست کرد؟ پاسخ آن را امیر قلعهنویی و دستیارانش بهتر از هرکس دیگری میدانند.