علیرضا داودنژاد، کارگردان سینما، در یادداشتی نوشت: علی لاریجانی برای من خودِ «علیِ» فیلم نیاز بود؛ هیچ مخاطبی بابت ساختن این فیلم، مثل او به من احترام نگذاشت. به جز کیارستمی و تقوایی، کسی را ندیدم که آنقدر از دیدن فیلم «نیاز» لذت برده باشد.
یادم هست یک روز با عصبانیت و بدون وقت قبلی، یکراست رفتم دفتر وزیر. با آغوش باز به استقبالم آمد، خودش پالتویم را گرفت و نشست به تحسین فیلم. وقتی گلایهام از برخورد بعضی نهادها را شنید، درجا گوشی را برداشت و مسئولان اصلیشان را با لحنی تند مؤاخذه کرد. باورم نمیشد؛ خندهام گرفته بود و خندهدارتر اینکه خواستم سلامم را به آنها برساند و رساند!
وقتی در تلویزیون دیدم که به ترامپ میگوید «یقهات را رها نمیکنیم»، یاد علیِ فیلم نیاز افتادم که با وجود کتکخوردن، گریبان حریف قلدرش را گرفته بود و میگفت: «هرکی تا آخرش وایساد!». او رسم فتوت و جوانمردی را بهجا آورد؛ روحش شاد.