علیرضا داوودنژاد در این گفتوگو، از رفاقت و همکاری با داوود رشیدی میگوید و معتفد است او، نهفقط بازیگر که ستون آرام هنر معاصر ایران بود؛ مردی که بدون تلاش برای دیدهشدن، حضوری همیشگی و مؤثر در صحنه داشت.
جوان آنلاین: امروز پنجم شهریور، نهمین سالروز درگذشت داوود رشیدی، فرصتی است برای مرور نه فقط زندگی و آثار یکی از اثرگذارترین چهرههای هنر معاصر ایران، بلکه بازنگری در شیوه حضور، منش و نگرشی که او به تئاتر، سینما و مناسبات حرفهای داشت. رشیدی از جمله هنرمندانی بود که با ظرافتی بیادعا، در صحنه و پشتصحنه نقش ایفا کرد؛ هم بهعنوان بازیگری با پرستیژ بینالمللی و ریشه در تئاتر مدرن، و هم بهعنوان کنشگری فرهنگی که آرام، صبور و در عین حال تاثیرگذار مسیرها را هموار میکرد.
در گفتوگویی ویژه، علیرضا داوودنژاد، فیلمساز دغدغهمند و صاحبسبک سینمای ایران، از تجربه رفاقت، همکاری و زندگی هنری در کنار داوود رشیدی گفته است؛ از نخستین دیدارهایشان در کارگاه نمایش پیش از انقلاب، تا همکاریهای خلاقانه در پروژههای سینمایی و مستند، از «قدغن» و «خانه عنکبوت» تا ایفای نقش نمادین «روح خلیج فارس» در فیلمی کمتر دیدهشده است. داوودنژاد، با نگاهی همدلانه و نثری گرم، رشیدی را نه فقط یک بازیگر برجسته، بلکه «ستونی بیادعا» برای جریانهای هنری مینامد که حضورش همواره مایه توازن، رفاقت و روشنبینی بود.
در ادامه، روایتهای او را از همکاری با داوود رشیدی میخوانید؛ روایتی که از دل تجربه زیسته بیرون آمده و همچنان تازه، آموزنده و الهامبخش است.
همکاری شما با داوود رشیدی از کجا و چگونه آغاز شد؟