علیرامنورایی گفت: من نقش اصلی فیلم «یتیمخانه ایران» را بازی کرده بودم و تنها به دلیل ارادتی که به حضرت زینب(س) داشتم گفتم میروم و اگر توانستم هر کار کوچکی که از دستم برآید را انجام خواهم داد.
به گزارش سوره سینما، وقتی سینمای ایران را دوره می کنیم به فقدان قهرمان در دوره ای طولانی از سینما حسرت میخوریم. دورانی که می توانست نگاهی همراستا با رشادت های غرورآفرین مردان دفاع مقدس را از طریق سینمایی داستانگو و دغدغهمند فراهم سازد و قهرمانانی ملموس را از طریق هنر هفتم برایمان دلچسب نماید. در گفت و گوی پیش رو با علیرام نورایی، نگاهی از این منظر به معضلات سینمای دفاع مقدس داشته ایم. علیرام نورایی با توجه به فیزیک مناسب بدنی و علاقه مفرطی که به آثار حادثه ای دارد می توانست یکی از گزینه های این سینمای قهرمان محور باشد و حالا دردهایی خواندنی از این هجران دارد که طی گپ و گفتی متفاوت به انضمام مروری بر فعالیت های این بازیگر مطرح سینمای ایران به خصوص تازه ترین فعالیتش در شبکه نمایش خانگی به خوانندگان تقدیم می گردد.
با فیلم «جشن تولد» که درباره حضور داعشی ها در منطقه می باشد به جشنواره فجر سال گذشته آمدید اما این فیلم و بازی شما دیده نشد!