پیرچشمی به معنای از دست دادن تدریجی توانایی چشم ها برای تمرکز بر روی اجسام مجاور و بینایی شفاف است. این بیماری اغلب با افزایش سن پدیدار می شود و برای فرد مبتلا بسیار آزار دهنده است. پیرچشمی معمولاً در اوایل تا اواسط 40 سالگی به وجود می آید و تا حدود 65 سالگی بدتر می شود.ممکن است هنگام مطالعه و خواندن کتاب و روزنامه متوجه وجود این بیماری در خود شوید. معاینه چشم توسط چشم پزشک می تواند پیرچشمی را تایید کند.این وضعیت رامی توان با عینک یا لنزهای تماسی اصلاح کرد. همچنین ممکن است در برخی موارد جراحی راه درمان باشد.این عیب انکساری که به چشم های پیر نیز معروف است، به دلیل از دست دادن خاصیت ارتجاعی در عدسی کریستالی ایجاد می شود، عدسی طبیعی چشم که آن را قادر می سازد بر روی تصاویر در فواصل مختلف فوکوس کند.در نتیجه ظرفیت اقامت کاهش می یابد.در دیدن اشیا از نزدیک با وضوح مشکل ایجاد می کند
این یک فرآیند انحطاط طبیعی چشم است که معمولا از سن 40-45 سالگی خود را نشان می دهد.در ادامه این مقاله به بررسی این موضوع که پیرچشمی چیست؟ خواهیم پرداخت.
پیرچشمی به تدریج ایجاد می شود. ممکن است اولین بار پس از ۴۰ سالگی متوجه علائم آن شوید.پس از 40 سالگی و تا 65 سالگی ممکن است ای بیماری شدت بیشتری یابد و برای فرد مبتلا مشکلات جدی تری را ایجاد کند. علائم این بیماری معمولا هنگام مطالعه وخواندن برخی از مطالب ایجاد می شود.: